Akşamlar gibi ağır ve sessizdin
Işığın rüzgârla karışır gibi
Rüyalarım kadar sade bir anda
Dokundun kalbimde saklı her yere

Günler boyunca aynı gökyüzü
Buğulu gecelerde kaybolduk biz
Zaman bile usulca eğildi
Biz konuşurken geceye karşı

Bir suskunluk büyüdü aramızda
Ne başlangıç kaldı ne son
Sadece sen vardın
Ve asılı yıldızlar gökte

Biz geceyle yan yana yürüdük
Sessiz, kırılgan, zamansız
Bir masal gibi unutulmaz
Ay bile eksik kaldı o an

Gözlerine dokundukça dünya sustu
Rüzgâr bile geri çekildi
Ve biz bir anın içinde
Kaybolduk ama tamamlandık

Bahçeler uzanırdı sessizliğe
Her yaprak bir sır saklardı bizden
Gecenin içinden süzülen ışık
Adını fısıldardı çiçeklere


Ömrün kenarında bir dinginlik
Sanki her şey yavaşlamıştı
Bir düş gibi paylaştık zamanı
Ve zaman bize boyun eğmişti…

Bir dal ucunda kırılan ay ışığı
Ellerimizde yeniden doğdu
Ne bugün kaldı ne de gelecek
Sadece biz ve o kırık ışık

Biz geceyle yan yana yürüdük
Sessiz, kırılgan, zamansız
Bir masal gibi unutulmaz
Ay bile eksik kaldı o an

Gözlerine dokundukça dünya sustu
Ve biz bir rüyanın içinde
Gerçekten daha gerçek
Sessizce kaybolduk birlikte…