Sevgi ağır bir yüktür taşıyamaz her yürek
Öldüğünde ilk sevdiğinin elindedir kürek
Vefasızlığa çare olmaz ağlamak dövünmek
Sevgiyi sevmesini bilene vermek gerek

Geceyi sabah edersin özlemiyle kapısında
Hep meşgul olur zaten sen aradığında
Anlarsın sevmediğini, varınca gönül kapısına
Bir ömür yitmiştir oturup ağlarsın bahtına

Güzelliği büyülemiştir aşktan kör olmuş gözlerini
Kokusunu duymadan uyuyamazsın geceleri
Onun mutluluğu için kurarsın tüm hayalleri
Yıkar dünyanı ağzından çıkan iki kelimesi

Vefasızlık en ağır cezadır karşılıksız sevene
Sevmeyeni değil, seni seveni sevmeyi dene
Mutluluk yakalanmaz öyle güzellikte yüzde
Mutluluk saklıdır iyilikle yoğrulmuş kalplerde

Çok vaktin yok gücün yetmez zamana
Karlar yağar vefasızlık gören insanın saçına
Geçicidir gençliğin sakın bakidir sanma
Sen sen ol, her sevdim diyene kanma

Yalan dünya burası kandırır dünya nimetleriyle
Nankör insan terk eder çıkarı sende bitince
Her insanı kendin gibi vefakar görme
Yarıl yolda bırakırlar, sen zor güne düşünce

Eskidenmiş duyduğun o büyük aşklar
İhaneti tadınca gözlerden boşalır yaşlar
Zaman çare olmaz, kapanmaz böyle yaralar
Tatmayan bilmez, gönül yarası gece gündüz sızılar

Boş yere derman arama meyde kadehte
Ayılınca başlar acısı uyutur onlar sadece
Sen sığın can damarından da yakın olan rabbine
Sabırla geçer zor günler, havale et suçluları ilahi adalete

26.04.2026 BaRuT