1
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
146
Okunma
Bazen güneş batar
Tanrım yine yalnızım
Bu insan yokluğu
Değil Tanrım
Hangi şeytan bize kırmızı
Gül uzatıyor Tanrım
Sabah ve akşam
Unutulmayan bir şey
Hep birilerini beklemek istiyor insan..
Beni ise berrak havalı gunlerimide kimse beklemiyordu
Sıkıldı benden duvarlar
Ve utandilar dile getirmeye
Onun için şarkılar söylüyordum
İnsanlar şemsiye taşıyordu
Yarın benimde kapıma muhakkak yağmur yağmalı
Kış gelmeli
Kavşakta Bekleyen bir sürü insan vardı
Şemsiye taşıyorlardı
Mutlulardı
Belki bende mutlu olurdum
Ama bu yalnızlık
İnsan yokluğu değil Tanrım..
O insanlar şemsiye taşıyordu
Ceylan şemsiye taşıyordu
Ben ise kökten soktügüm
Ağacı..
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.