Che’nin astımı tutmuş
Devrim yarıda kalmış
Fidel’in puro dumanı odayı sarmış
Evrim geçirmiş tüm olasılıklar
Romantik bir anarşistin
Cebinden çıkıp
Bütün dünyayı dolaşıp
Sonra geri kalbine saplanması gibi
Doktor yoldaş bir sigara sarmış
Fidel’in purosu yarılanmış
Beni ise kuru öksürük tutmuş
Bilinçsiz bir bölünme
Ve bu rüyaların farkındalığı
İşte tüm mesele bu
Bugün Che yoldaşı çarmıha gerdiler
Ve gecenin içinden
Bir tren geçiyor ağır ağır
Vagonlarında eski manifestolar
Paslanmış kelimeler taşıyor
Bir köşede unutulmuş
Kırmızı bir defter var
Sayfaları nem çekmiş
Cümleleri küf kokuyor
Sanki biri yıllar önce
Dünyayı değiştireceğini yazmış da
Sonra sigarasını söndürüp
Eve dönmüş gibi
Sokaklarda rüzgâr esiyor
Duvarlardan dökülen harfler
Ayakkabımın altında eziliyor
Ben hâlâ öksürüyorum
Çünkü bazı fikirler
Barut gibi yanmaz kardeşim
Yavaş yavaş
İnsanların içinde çürür.