Geceler sırdaş oldu gözümdeki yaşa,
Adın andım diye küstü bana kardaş,
Her sokak çıkmaz oldu, her yol sana başlar,
Gölgeni sorar oldum, nerde bir bileyim?

Bir nefeslik vuslata ömürleri saydım,
Kavuşmak hayal oldu, ben kendimi yaktım,
Feleğe dilekçe yazdım, kalemi kırdım,
Sensiz bu can yük olur, nere gideyim?

Sen gel de çözülsün dilimdeki düğüm,
Sen gel de gülsün yine solan şu yüzüm,
Yaralı bülbül oldum, dal isterim, gülüm,
Lutfeyle, kapına geldim, içeri al beni.

Sen gel de dinsin artık gönlümdeki fırtına,
Sen gel de sussun artık içimdeki figan.
Hasretin çöl etti bak şu gönül bağını,
Bir damla cemalinle yeşersin her bir yan.

Kapında bekler oldum, ne gündüz ne gecem var,
Ayaz vurur üstüme, sen yoksun, içim donar.
Kirpiğimde biriken yaşlarla yalvarırım,
Ne olur bir selam et, kurusun bu pınar.

Senden gayrı kimim var, kime gideyim?
Hangi kapı açılır, hangi dost bileyim?
Adınla başlar duam, adınla biter ahım,
Sensiz cennet olsa da, ben yine zindandayım.

Gözlerim yolda kaldı, yollar sana sağır,
Mektup yazsam rüzgâra, o da senden kaçar.
Bir haber sal ne olur, bir seda, bir işaret,
Yoksa bu garip canın toprak olur naçar.

Sen gel de bahar gelsin şu viran ömrüme,
Sen gel de şifa olsun her bir zerreme.
Canım kurban yoluna, yolun olsam yeter,
Tek bir gülüşün için dünyaları yakarım ben.

Yaṣar yön Almanya