​Kimseye kendini zorla sevdiremezsin,
Her gönül bu yolu bilip gidemez.
Seven insan menfaat beklemez dersin,
Herkes bu dünyada doğru sevemez.

​Anne karnındaki bebek misali,
Beslenir ruhundan, acı çektirse.
Gözyaşı olsa da aşkın kemali,
Fedakârlık ister, ömür bitirse.

​Yürekten bağlanmak, emek vermektir,
Seven insanlardan asla gelmez zarar.
Sevmek, her şeyiyle kabullenmektir,
Seven, sevdiğinin hüznüyle yanar.

​Tırnağına taş değse, gönlünü keder kaplar,
Mangal gibi yürek ister bu sevda yolu.
Dökülür dile o tertemiz cevaplar,
Aşkla bağlanınca her yer huzur dolu.

​Aşk ile edilir gönül ferahlığı,
Sonsuzluğa uzanır o kopmaz bağlar.
Siler atar kalpten her bir darlığı,
Aşk ile yürüyen dağları dağlar.

​"Huu" diyerek Allah’ın adıyla başlar,
Görmeden nakşeder aşkı özüne.
Dinmez bazen gözden süzülen yaşlar,
Sadakat mühürdür sevda sözüne.

​Sevmek karşılıksız bir dua gibi,
Kimi beceremez, kimi vazgeçmez.
Aşk, bitmek bilmeyen derya dibi,
Gerçekten sevmeyen bu suyu içmez.