0
Yorum
3
Beğeni
0,0
Puan
72
Okunma
_dellakeys_e ithafen
Zincirler düşmez, sadece ses çıkarır içimde
Bir yankı gibi…
Duyarsın belki, ama anlamazsın.
Gözlerimde kum fırtınasından önceki sessizlik,
Dudaklarımda yarım kalmış bir cümle
Ve susuşum…
En çok orada kanar insan.
Altın sanırsın bu parıltıyı,
Oysa ağırlığıdır taşıdığım—
Her halka bir hatıra,
Her hatıra biraz daha ben.
Dokunma, çözülmem
Çünkü ben
Kırılınca dağılan değilim artık,
Kendini içinde saklayan bir çölüm.
Ve bil…
En sert rüzgârlar bile
Önce benim içimden geçer.
Gölgemde eski dualar uyur,
Dokunan, kendi karanlığıyla uyanır.
Gürhan Olcaytürkan
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
