Ayrılık kapımı apansız çaldı
Gelmeden kaybettim seni Merzifon .
Yokluğun acısı aklımı çeldi
Bilmeden kaybettim seni Merzifon .

Taşhan dağı gibi dumandır başım
Ankara’da kalmış İki kardeşim
Durmadan süzülüp akar gözyaşım
Silmeden Kaybettim seni Merzifon

Şubat geceleri soğuk ve uzun
Tükenip gitmiyor içimden sızım
Alnımdan kazınmaz bu kötü yazım
Gülmeden kaybettim seni Merzifon.

Elim yüreğimde gezdim her gece
Sokakların olmuş sanki bilmece
Döküldü dilimden söz hece hece
Bulmadan kaybettim seni Merzifon .

O yâr’in evleri tanınmaz olmuş
Bahçede gülleri açmadan solmuş
Yârim’in saçına hep aklar dolmuş
Yolmadan kaybettim seni Merzifon .

Vahdet-i Can kaldı şimdi kimsesiz
Kendini yitirdi kaldı cüssesiz
Şiirler okunur artık bestesiz
Ölmeden kaybettim seni Merzifon .

Vahdet-i Can (VAHDET ÇİL)
Amasya , 27 Şubat 2025