Döküldü gözünden gözüme yalan;
Yalanın yaşını silseydin bâri...
Ardında enkazın külüdür kalan;
Giderken yüzüme gülseydin bâri...

​Gönül defterinden adımı sildin,
Sen beni en sessiz hâlimle bildin,
Belki bir misafir, belki de eldin,
Azıcık yanımda kalsaydın bâri...

​Gönlümün derdini derinden duyup,
Vuslâtın yoluna başını koyup,
Sevdâmı, sevgimi esirin sayıp,
Canımı canına alsaydın bâri...

​Kaderin hükmüyle, büküldü belim,
Feryadım kesildi, lâl oldu dilim,
Madem ki sonumuz hüsranmış gülüm,
Bendeki yerini bilseydin bâri...

​Yollar yorgun düştü, gözlerim yolda,
Bir hâzan mevsimi esti bu elde,
Beni böyle garip, beni bu hâlde,
Bir gece rüyanda bulsaydın bâri...

Söylenmemiş sözler, düğümlü dilde,
Seni arıyorum, her esen yelde,
Dönülmez olsa da bu gurbet elde,
Sessizce vedâmı alsaydın bâri...

​Gözlerim kapıda, kulağım seste,
Tükendi umutlar, her bir nefeste,
Beni hapsettiğin bu dar kafeste,
Son defa kapımı çalsaydın bâri...

​Sükûnet büründü, en derin âna,
Mektubum ulaştı mı yârim sana..?
Ayrılık borcunu, ödeyip bana,
Affet beni deyip gelseydin bâri...

MEHMET KAHVECİOĞLU