1
Yorum
10
Beğeni
5,0
Puan
124
Okunma
Seni beklediğimi bilmezsin,
susmalarımı bölmediğin gibi.
Acılarımın renklerini de görmezsin.
Kıvranıyordu sahte bir gülümseme gibi
dudak kıvrımında —
can çekişiyordu kelimelerin.
Aldanışım sana değil,
kendime olan yenilgilerimdendi.
Ama bak şimdi,
yalnızlığıma virgül koyamıyorum.
Dokunamıyorum bile ona —
ellerim kesik.
İlk işim, yüreğime sövmek oluyor sabahları,
ayaklarıma dolanmasın diye
yalancı güneşleri.
Anlayacağın,
başka türlü terbiye edemiyorum yüreğimi.
Yani sevgili, senden sonra —
bir hayli tedbirsiz,
çok gülümsemeyişsiz,
çok özensiz,
çok sevimsiz,
çok — çok sevgili.
Ben ölüyorum,
sen bunu da bilmezsin şimdi.
Sen beni de bilmezsin şimdi.
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz