SEVEMEM SENİ...

Ben…
Aşka tövbeliyken geldin…
Yaralı bir kalbin… en sessiz yerine…

Kül olmuş duygularımın üstüne bastın da sen…
Hiç yanmadın…
Ben… yine yandım… gizlice…

Sevemem seni!
Deme sakın bana…
Bu yürek artık… kimseye yurt değil!

Kapıları kilitli…
Penceresi kırık…
İçeride kalan umut bile…
Fargın… eğilmez bir inilti gibi…

Ben çoktan vazgeçtim o eski sevdalardan!
Adını bile anmam artık gecelerde!
Bir bakışınla sarsıldım belki ama…
Bu kalp dönmez!
Dönemez o harabelere!

Sen baharsın belki…
Ben ayazda kalmış…
Üşümeyi öğrenmiş bir kışım şimdi…

Isıtamazsın beni…
Ne kadar istesen de…
Ben kendime bile yabancıyım…
nasıl olayım… senin gibi…

Sevemem seni…
Bu söz dilimde değil…
yaramda saklı…
Ben aşka tövbeliyken geldin ya…
İşte en çok buna kırgınım…
En çok buna…
yaralı…

Suskun Şair Fazlı Acar