Solmayan gülsün

‘Anlamını kaybeder mesafeler
Sen içimde çırpındıkça’

Durgun denizlere nerden gelir sular
Gök hep aynı yere mı yağar aşktan
Yıldızlar neden suya yansır cama vurur
Gözlerin kadar parlak ve keskin

Gittiğini sanma kaldığın yerde gül
Bir değil koca bir bahçe çiçek açmış
Kokusu sarmış bedenimi kör kütük
Gündüze kılıç sallıyor geceye hançer
Dizginlemez bir şövalye edasıyla
Aşk atım dört nala terkimde sen
Terk etmedin ki kendini koyup gittin

Bedenin uzakta ruhun bende
Söylesene bende mı sendeyim
Birbirimizi dört gözle bekliyoruz
Yangınlarımızın dumanı gök yüzüne karışmış
Közler içimizde yanarken bilmez mıyım
Ne zaman yolları tepip sana gelsem
‘A sen mi geldin’ deyişin sonsuz bir özlem
Anlıyorum hala sendeyim sevinçliyim

Eller merhabada yanaklar kavuşmada buluşur
Saniyelik sarılış ne senelere sığar ne ömre
Yanımda değil içimdesin öyle bir,
Can çıksa çıkmazsın

Coşkûnî