Bu şiir, Hena’ya hitaben içten bir uyarı niteliğinde.

Karşılıksız çabalar ve dengesiz ilişkiler üzerine düşündürüyor.

"Ne kadar ekmek, o kadar köfte" diyerek, verdiğin kadarını alabileceğini hatırlatıyor.

İnsan ilişkilerinde denge, kendisiyle barışık olma ve gerçekçi beklentiler kurmanın önemi vurgulanıyor.

Eğri cetvelle doğru çizgi çizmeye çalışmak kadar anlamsız olan yanılgılarımıza dair samimi bir yüzleşme daveti.

Çok fazla çabalarsın Hena
Bilmezden geliş ile
Boşa yorulma, zaafında
Meccanendir sevgiler

El üstünde tutmak
Değmez kimse için
Üzerine titremek
Deme ki niçin?
Çantada kekliksin
Kolay lokmasın
Uğraştığında birisi için / beleşine geldiğinde birisi için

Kıymeti harbiye ile olmazsın
Sanır ki seni emir eri
Anladığında zor olur geri
Ol dem ile
Kandırmada sın kendini
Dersin ki rast gelmez bana
Olsa olsa karşılaşması
Arada birle teklemek
Konduramazsın da üzerine
Aynı şeyi yapışla
Farklı sonuç beklemek

Ne kadar yaklaşımla
Sen de o kadarla ilgi
Ne kadar ekmek
O kadar köfte
İç huzurzuzudur
Dışına saçarken enerjiyi

Sözün özü zor sanat
Öznel davranışın dilinde anlamak
Kendisiyle barışık olmak
Leyle ile mecnunda doğru
Hiç değilse Leyla ile Mecnun
Bir hikaye ile işe yaramak

Ama Hena
Ne sen Leyla, ne ben Mecnun
Bilmez isen böyle olur, bu
Yanlış olabilenden
Doğruyu aramak
Tıpkı eğri cetvelde
Doğru çizgi beklemek gibi
Hatırlanıp, hatırlamayan
Yanlış insanlasın Hena

Deliler uslanır da Hena
Yine de alışkanlıklarımızdan
Gönüller puslanır seninle…

12.02.2026


Hena, yazarın kendi kendisi ile diyalektik girişmesi olmayı ifade eden, bazen kalıp, bazen esnek bir iç sestir. Haliyle zıt yön olmakla mecmuadır.