Yoruldum ey hayat sekaretteyim,
İlaçtan sargıdan kürden vazgeçtim.
Ne yapsam nafile kabahatteyim,
Bedenden vazgeçtim serden vazgeçtim.

Feryatla figanla doldu her anım,
Kurudu damarım çekildi kanım,
Ekmek dahi istemiyor şu canım,
Elmadan ayvadan nardan vazgeçtim.

Ben zehir içeyim o yar bal tatsın,
Bıraksın ruhunu huzurla yatsın,
Şu saatten sonra işvesi batsın,
Onun edeceği kurdan vazgeçtim.

Düşüren o muydu yoksa Mevla mı,
Bu derdin çilesi bana evla mı,
Mecnun’dum kaybettim artık Leyla mı,
Gönülde yandığım hardan vazgeçtim.

Görmüyor gözlerim artık kör gibi,
Muammaya döndü mazim sır gibi,
Saçlarıma aklar yağmış kar gibi,
Yolcuyum yok oldum vardan vazgeçtim.

Hangi yöne dönsem yolum güneye,
Kara imiş bahtım çektim sineye,
Yıllar aya döndü aylar saniye,
Artık hayat denen sırdan vazgeçtim.

Nasıl sevdim bilse ben onu nasıl,
Benim de gerçeğim böyleymiş asıl,
Aşık Aslansofu der ki velhasıl,
Gayrı o vefasız, yardan vazgeçtim.

Aşık Aslansofu
2026