Kimseye küsemem, sitem de etmem
Bütün kırgınlığım sanaymış meğer
Seven yüreğimi kirletip gitmem
Bütün dargınlığım sanaymış meğer

İçim fırtınalı, fakat sessizim
Kimseye açamam, derdimdir gizim
Kırıldım bin kere, nemlidir gözüm
Bütün durgunluğum sanaymış meğer

Sanaymış meğerse ah’ım sanaymış
Kırgınlığım, durgunluğum, vah’ım sanaymış

Sevdim de ne oldu, hâlim sorulmaz
Kalbim parçalandı, sızım durulmaz
Yara derinimde, merhem sürülmez
Bütün gerginliğim sanaymış meğer

Gece kâbus olur, üstüme çöker
İçimdeki feryat ayyuka çıkar
Uslanmaz gönlümü sensizlik yakar
Bütün vurgunluğum sanaymış meğer

Sanaymış meğerse ah’ım sanaymış
Gerginliğim, vurgunluğum, vah’ım sanaymış

Yollar uzar gider, çabuk götürmez
Geçip giden zaman hasret bitirmez
Gönül bahçesinde umut yetirmez
Bütün yorgunluğum sanaymış meğer

Yaktın içerimi, bilen olmadı
Mahir’im gözümü silen olmadı
Yalnızım yanımda kalan olmadı
Bütün sürgünlüğüm sanaymış meğer

Sanaymış meğerse ah’ım sanaymış
Yorgunluğum, sürgünlüğüm, vah’ım sanaymış

Mahir Başpınar