Basma pazenler giyer kız çocukları buralarda
Parmaksızlar ardında yarı açık cezaevidir yaşadıkları
Gardiyan toplumun sevmeyi günah sayan yargılamasında
Doğumla müebbet cezayla başlar yaşamları

Acıları arıtılmış saf bal tadında yıldızlarla inler geceleri
Anne yarısı kıraç toprağıdır yalnız oyun arkadaşı
Issız kişilikler güneşin tutulmasını beklerken
Cennetin arka bahçe kızları batan güneşlerindeki irinleri temizler

Umutlarının rengi sarı , mevsimleri hep sonbahardır
Işıkları karanlığa dökülmüştür
Adamların gözleri avcı parlayışıyla parlarken
Av avcıdan önce cezalandırılmıştır , kirlenen hep av olmuştur

Yaşamın esintisiyle savrulurlar kır çiçekleri gibi
Kökü özünde , kokusu yüreğinde mahkûm
Şarkılarını açmayan goncalarda bestelerler
Açmaksa ölüm

Karalama kâğıdı gibidir hayatları
Bir sayfa olmazsa yenisi açılır
Düşsüz düşlerin yorgan altlarında
Geceyi düşe vururlar

Gazetenin 3.sayfasında bir ilan görülür :
Bir adam sevdim hükümsüzdür !