Çocuktum
Baba nasihati almak nasip olmadı
Erken kaybettim babamı
Bahar değmemişti yüreğime
Güller gulistana çevirmişti kalbimi
Dikenler kalmamıştı bedende
Basmamistim ayagimi çamura
Nasip olmamıştı babamla sohbet
Kucuktum
Adam yerine koyulmaz sanırsın
Ama bir tebessüm düşsün istersin yüzünden
Bir yaşanmışlık bir ilim bir edep ogretilmesini beklersin kendinde
Korkuyla dayakla çözülür olaylar
Annem önce yer sofra dayagini sonra sırayla biz
Ölmüş insanlar hakkında konuşmamak daha iyisi
Neyse
Bir güzel sabah doğmuştu içimde
İmamlar yolunda gozlerim uykularımı
Dünyaya sadece onları sevmek için gelmişim sanki
Tüm sevgiler dünya sevgisi gibi
İçimde öldüler birer birer

Genç bir fidan diktim bahçeme
Suyunu ışığını sevgisini eksik etmedim üstünden
Yaralı bir gölge düşse üstüne sevgim yeter derim
Öyle yüce

Babasizlik zor gelmedi ilimsizlik kadar
Hayatı daha tam tercube edemeden düştü toprağa
Başkası olsa yerimde ya seri katil olur ya çabuk gömülür toprağa
Bir el beni seçti
Bir el uzandı
Çıkardı kuyudan
Yusufun sesinden yükseldi ağaçlar
İçime eğildi gölgesi

Önce ateizimle tanıştım lisede
Herkes camurdan insan mı olur derken
Ben Rahmâni inkar etmedim
Yaprak düşürdü içime
Baharları estirdi hayy olan
Verdi yagmuru sessizce
Gözlerimden yaş akarken
İçime yağdırdi bulutları en irisinden
Yaşamak mı adına ne dersen
Neyi inkâr edem

Çok zaman dedim
Vardır bu yokluğun bir varlığı
Ya bu varlık kapatır tüm yokluğu
Oyle oldu bilmedim yalnızlığı
Hayatımda birileri eksilirken
Doldurdu içimde açan meyvelerin içini
Ağacına gül 🌹 bağladı dikenlerini kırdı atti
Yaşamak hakkı kutsaldır
Kutsal bildim Allah’ı peygamberi ehli beytini
Sevdim sebepsizce
Halen devam etmekte

Çocuktum
Bilmedim baba sevgisini
İlminden bir feyz almadim
Ateist deist olmadım
Gönül bağı kurmadım
Uzak kaldım gölgesinden
Sevgi elini uzatmadi
Hep korktu sevmekten

Çocuktum
İlim meclislerinde bulundum
Gönül dergahina güllerle sarıldım
Dikenleri kırıldı ayaklarımla
Dünya sevgisi olmadı hiç bende

Dedemi Muhammed sav babamı Ali as bildim
Dayandım yıllar boyu

Gençlere Dünya sevgisi vermeyin dünya kadar derdi omuzlarına yüklemeyin
Edep verin
İlim verin
Yol tecrübe öğretin
Gül verin dikenlerini kırın
Tertemiz kalplerine sevgi verin sevgi
Onları sevin