Herkesin bir hikayesi var bu hayatta,
Kimse kimsenin ne yaşadığını bilemez.
Dışarıdan yargılamak çok kolay gelir;
Çünkü herkesin hayatı bir romandan ibaret...

Doğuyorsun, yaşıyorsun ve ölüyorsun.
​İçinde saklıdır en derin yaran,
Bulunmaz halini bir gelip soran.
Zamanla tükenir o büyük devran,

Kimse kimsenin sırrına eremez;
Doğuyorsun, yaşıyorsun ve ölüyorsun.
​Şükürle mühürlü dilin susuşu,
Ruhun sessizce o son uçuşu.

Zordur hayatın her bir yokuşu,
Sabreden menzile asla varamaz;
Doğuyorsun, yaşıyorsun ve ölüyorsun.
​Gönül heybemizde kederle umut,

Bazen güneş açar, bazen bir bulut.
Ömür dediğin bir avuç sükût,
Dünya hırsı kimseye fayda veremez;
Doğuyorsun, yaşıyorsun ve ölüyorsun.

​Emanet bu can, emanet bu ten,
Gideriz bir vakit haber vermeden.
Geriye ne kalır veda etmeden?
Kul hakkını kimse kolay silemez;

Doğuyorsun, yaşıyorsun ve ölüyorsun.
​Altıncı kıtayla sözü bağladık,
Nice fırtınada sessiz çağladık.
Biz bu hayatı yaşarken anladık:

Asalet sessizdir, gürültü bilmez;
Doğuyorsun, yaşıyorsun ve ölüyorsun.