Bir daha diyorum, bir daha.
İster kışın ortasında,
Gökyüzünde şimşekler çaksın,
İster şiddeti yüksek çapta,
Yeryüzüne yağmurlar yağsın.
Veya
Okyanusun ortasında,
Fırtınalar, kasırgalar kopsun.

Yeter ki “Geldim de” bana
Gör o zaman,
Nasıl da
Yüreğim olur sığınan liman.

II

Bir akşamın kızıllığında,
Ya da günün şafağında.
Gökkuşağı renginde
Elinde rengârenk çiçeklerle
Haber vermeden,
Kimseye görünmeden,
Öyle
Usulca dokun kapıma.

Aynı bedende
İki yürek gibi çarpalım,
Geceyi birlikte
Özlemle sabahlayalım.

III

Hani demiştin bana,
“Mutlaka geleceğim.” diye.
Bir de yeminlerle,
Sözlerini mühürlemiştin.
Aylar, yıllar geçti,
Nedense gelmedin.
İstersen bir gece,
Ansızın kapıya gel sessizce.

Ayrılık yürekler yaktı.
Bak, heybemde;
Sevgi, özlem saklı,
“Ben geldim, aç kapıyı” de

IV

Bil ki sevgili,
Bu hasret tüketir bizi.
Ömrün son demindeyiz.
Çok geç olmadan
Açtım yüreğimi,
Gel artık,
Gel sevgili,
Can bedenden çıkmadan.

Gel ki alabora olmadan
Titanik misali donmadan,
Gireceksen gir içeri;
Yüreğim güvenli liman.

Muzaffer KALABA