Şimdi desen ki:
“Var mı aşkın tarifi?”
Derim ki,
Tarifsiz aşktır bizdeki;
En güzeli,
Seven sevilendir.
Bakiyesi güvendir.

Aşk yüce değer,
Yaşatmaya yürek gerek.
O yürek,
Gün gelince
Canı canana feda eder.
Velhasıl,
Aşk zor olanı seçer.

II

Aşk asi derler;
Ne şahı
Ne padişahı dinler.
Sevdiyse eğer,
Hiçbiri kâr etmez.
Öyle asi ki,
Nokta kadar eğilmez.

Aşk zor olanı sever.
Gün gelir,
Nadide çiçek olur,
Kayalar arasından açar.
Gün gelir,
Kardelen olur,
Karlar altından çıkar.

III

Aşk ne mesafe dinler
Ne bahane.
Sevdi mi bir kere,
Acıyı bal,
Uzağı yakın eyler.
Uğruna
Canı canana feda eder.

Aşkın çeşitli hâlleri var;
Hepsi birbirini kovalar.
Bazen közde kavrulan
Kocaman yürektir,
Bazen dağdan fışkıran,
Lavlarla tutuşan
Ateşten gömlektir.

IV

Aşk zor olanı seçer.
Çıkarsa bir engel,
“Hoş geldin,
Sefa geldin,” der.
Bedelse bedel öder;
Engelleri
Birer birer aşar, geçer.

Biliriz, sevgili,
Bizde aşkın tarifi
Ne şarkı sözlerinde
Ne şairin dizelerinde…
Bil ki,
Hepsinin ederi
Bizde yetersiz bakiye.

Muzaffer Kalaba