Başıma bu anıları sonbahar sardı
Yağmur yüklü bulutlar gözlerimde hep vardı
Önceleri hayallerim gökkuşakları gibiydi
Neden sardı ki başıma ayrılıklar... özlemler
Sensizlikte kaybolmuşluğumu
Boyun eğdi şarkılarım sensiz bu gidişe
Duyuyor musun gecenin bir yerinde
Mektuplarımın küskünlüğünü yüreğine
İsyanım ne sana, ne yalnızlığıma
Hep hayallerinden, hayal kırıklığına uğramış
Yüreğime

Ağlayan satır başlarım var benim
Her cümlesi hüznümle hemhal olmuş şiirlerim
Mazime dalarak akar göz yaşlarım
Karalama bir hayata merhaba demişim
Merhabam ; ayrılıklara, gurbete değil
Gözlerimde hiç yitirmediğim umutlarıma
Her şeye rağmen
Uzun bir sonbahar mevsiminde yazıtlarım
Bu hüzün belki de geçmez, bulunmaz çaresi
Hasretin yakıyor, hayalinle son sigaramı !

Anılarla avutuyorum, burkulmuş yüreğimi
Nedensiz bir hüzün var gözlerimde
Oysa nedensiz olan cevap bulamadığım sorular
Karanlık
Geceye merhaba... Karanlıklara ay doğar mı ?
Bir köşede bir derbeder
Günün doğuşunu bekliyor ümitle
Baykuşların sesi uğulduyor gecede
Ben kendi uykumu arıyorum, uykusuzluğumda
Bir akrep geziniyor düşlerimde
Belki de zehirleyecek duygularımı
Bulamayacağım olmayan panzehirleri
Papatyaların gülüşünü istiyorum artık
Acılara mahkum bu mavilik
Martıların en mutsuzu
Memnun bu zaferden

Günay Koçak

15 / 04 / 2026


“Sonbahar uzar içimde bir ömür gibi,
Her yaprak düşüşü bir hatıraya dönüşür,
Ve ben, papatyaların gülüşünü ararım karanlıkta…”


Çok teşekkür ederim Güneşin Kızı Zehra..