Kireç taşından örülmüş, kalelerdir etrafı,
Meltem değil bu esen bak, şövalye rüzgârı.
Asırlık uykusundan, uyanmamış bir kenttir,
Yaralı bir kuş gibi, açıktır kanatları.

Bir rüya gibi durursun, Valetta surlarında,
Ege’nin dalgasına, benzemez hiç vakarın.
Mermer avlularda çınlar, o zarif adımların,
Güneşin ışığıyla, parlar sırmalı saçların.

Ne Marmaris gürültüsü, ne Bodrum uykusuzluğu,
Sen bir kadeh şarapta, saklı eski bir masal.
Susuz kalmış ruhlara, hayatın tek soluğu,
Zamana meydan okuyan, efsunlu asil bir hal.

Soyunup dökülmezsin, öyle her gelen ele,
Gönlün yedi mühürlü, anahtarı kayıp kale.
Hangi dilden anlatsak, bu sevdayı seninle?
Sığmıyor kelimeler, bendeki ihtilale.

Hasretin Malta’nın o, dar sokakları kadar,
Sevgin uçsuz buçaksız, bir okyanus gibi yar.
Salim der ki; mirastır bu devrin güzelliği,
Seni bir kez görenler, ömrünce seni arar.

Salim ERBEN