TEK KİŞİLİK DAVETİYE

Radyoda bir şarkı
“Ah Sensiz”
Elimde kalın bir kitap
Dickens’im İki Şehrin Hikayesi
Ve aklımda sen
Şarkı bitti,
kitap düştü
Gayri ne gün bitti ne gecesi…

Son kez baktım kalabalığına bu şehrin
Tedariksizdim
ama kararlıydım
Gideceğim bu kirli şehirden…

Bırak,
Bu orospu şehrin pezevenklerine kalsın köşebaşları
Köşebaşlarında yar beklemenin de kalmadı bir anlamı

Görüyorsun ki,
Şans/sızım
Yalan/sızım
Uykular arası sigaralarda çoğalıyor her bir sızım…

Sızılarımdan söke söke kendimi
Kör kurşunlara değmeden
Gideceğim çocukların ölmediği şehirlere…

De haydi hazırlan sende
Al vefanı, sadakatini yanına
Geceyi gelinlik yap giy üstüne
Kuşan yıldızları göğsünden beline
Ay, taç olsun alnına düşen şavkıyla
Gir koluna rüzgârın
Dağılsın gözlerindeki keder
Bak,
ışığını göreceksin karanlıkta
Sigaram ile yalnızız
Seni de aramızda görmekten mutluluk duyarız...

Erdal Karadağ
30 Ağustos 2016
Beyazıt/ İst.