​Yüzüme bakarken gülen gözünden,
Tutulup kalınan yalan sözünden,
Maskeler ardındaki gerçek yüzünden,
İçim yana yana nefret ediyorum.

​Emeği hiçe sayan o kör gururdan,
Karanlık ruhuna sinen o kirden,
Verdiğin o sahte, o ucuz sözden,
Her geçen gün daha nefret ediyorum.

​Ardına bakmadan çekip gitmenden,
Varlığımı böyle hiçe saymandan,
Zehri şerbet diye bana sunmandan,
Ettiğin yeminden nefret ediyorum.

​Gönül bahçemdeki gülü kırmandan,
Hayaller kurdurup sonra yıkmandan,
Beni bu boşluğa itip bakmandan,
Sana dair her şeyden nefret ediyorum.

​Huzuru çok görüp dert ekmenden,
Sırtıma bu ağır yükü dikmenden,
Dost görünüp sonra boyun bükmenden,
Girdiğin her şekilden nefret ediyorum.

​Bitmedi feryadım, dinmedi sızım,
Bahara küskünüm, geçmiyor yazım.
Sana söyleyecek tek bir sözüm var;
Adının geçtiği her an nefret ediyorum.