Günü gelir ruhlar kalkar ayağa,
Kürşad’lar da, Yamtar’lar da dirilir,
Türk’ün ruhu çıkar Tanrı Dağı’na,
Kuşanır atlar pusatlar bilenir.

Çok güzeldir Tanrı Dağın çevresi,
Ana yurttur daha var mı ötesi?
At üstünde yatıp kalkar çerisi,
Yanan ateş özgürlük meşalesi.

Ötügen yakındır düşmana uzak,
Orada kurulur haine tuzak,
Savaş eylencedir ölüm tanışmak,
Ne güzeldir, Gök tanrıya kavuşmak.

Ergenekon, biran önce çıkalım,
Bozkırlarda dolu dizgin koşalım,
Aral’ın gölünde atım sularım,
Ne hoş olur Ötüken’e varalım.

Yamtar, Bögü, Tunga yerde yatıyor,
Yiğitler birer birer can veriyor,
Tanrım, bu nasıl bir ruhtur böyle?
Çarpışıyor kırk kişi koca Çin’le,

Türk düşünmez hiçbir zaman ölümü,
Kürşad’ın, Almıla’nın at sürümü,
Sadağında oku elinde yayı,
Özgürlüğün sembolü Vey Irmağı.

Kürşad’ın emriyle indik Orhun’a,
Atları suladık kutsal suyunda,
Bu sulardan içenler tunç yürekli,
Türkün güçlüdür hem kolu bileği.

Kürşad özgürlüğün kutlu bayrağı,
Kırk çerinin ölümsüz kahramanı,
Türkler ölür, yenilmez asil kanı,
Hiç düşünmez vatana verir canı.

Vey Irmağı taştı geçilmez sular,
Son duraktır yiğitler kanı akar,
Ölüm nedir? Asla aklına gelmez,
Kürşad’lar ölür ruhlar elbet ölmez.

Arık Buka, Sülemiş kılıç elde,
Üçoğul, Pars, Kıraç canın vermekde,
Uçmağa vardılar, Kürşad son kalan,
Bakıyor Orhun’a kan akıyor kan.

Kırk çerinin ruhu var aramızda,
O deli kan şimdi hangi damarda?
Özgürlük ateşi yandı semada,
Vey Irmağı şahit durur Asya’da.

Biz Türkler her zaman özgür yaşarız,
Engel olma elimizle boğarız,
Özgürlük Türk’ün yaşam tarzıdır,
Ötügen’de dolu dizgin at koşarız.

Atsız der:
Kim derdi ki Kürşad, kemikle etti,
O bir kişi değil, o bir devletti,
Bayraktı, vatandı, bir özge candı,
Tepeden tırnağa kıpkızıl kandı.

Babür Ali Yaşar
11Nisan/2024