​Gönlümün sarayında taş üstünde taş kalmadı,
Sana dair ne varsa, hiçbirinden tat almadı.
Yıkıldı sığındığım, artık yerin kalmadı,
Sana kırgın gidiyorum.

​İçimde fırtınalar, dışımda bir derin yas,
Yüreğimde biriken bu sancı bitmez kıyas.
Buz tuttu hayallerim, her yanım kara ayaz,
Sana kırgın gidiyorum.

​Adımlarım yorgundur, yüküm dertten bir hırka,
Gözyaşımı akıttım, her köşe ve her parka.
Sitemim sığmaz oldu, ne şiire ne şarkıya,
Sana kırgın gidiyorum.

​Ne bir selam beklerim, ne de bir çift tatlı söz,
Közü sende bıraktım, bende kaldı sadece köz.
Artık yabancı bize, o eski bakıştaki göz,
Sana kırgın gidiyorum.

​Gururumdur yoldaşım, dik durur hep bu başım,
Zehir oldu içtiğim, ekmeğimle her aşım.
Dinmek bilmez bir nehir, gözümdeki şu yaşım,
Sana kırgın gidiyorum.

​Bitti artık bu masal, kapandı son sayfamız,
Karanlığa gömüldü, o aydınlık dünyamız.
Mahşere kaldı artık, görülecek davamız,
Sana kırgın gidiyorum.