BABA / SIZIM

Dedim ki;
Umut nedir Baba ?
Dedi ki;
Umut rüzgarın sürdüğü bir kapı gıcırtısıdır
Gözlerin kapalı olsa da kulakların hep açıktır,
gecenin bir saatinde evladını beklerken…
Güneşe haber saldık umudu sıcacık tutsun diye
Yıldızların kuşattı dört yanını sen gülesin diye
Kırk yıl gururla bizi mutluluğa doyuran adam
Kırk günde eriyerek, nasıl da acıya doyurdun bizi böyle…

Ben de kalbimden vurgun yedim senin gibi baba
Yokluğunla kuruyor elim ayağım
Çürüyor canım
Ağır yaralıyım
Senin gibi yaşamak isterken Onur’la…

Hatırlamak,
Veysel Türkülerinde
seni düşünmenin derinliği
Gecenin iki buçuğu, bahçedeyim
senin hep oturduğun yerdeyim
Yani diktiğin gül ağacının yanında
Dünkü yağmurdan sonra
Toprağın kokusu gül kokusuyla bir oldu da baş edemediler
Ellerinin değdiği her yeri huzurla koklama isteğime

Milyon kere çoğalırken sana özlemim
Ahh kaç ölümcül sigaraya kibrit çaktım saymadım
Gökyüzündeki yıldızlarda ararken seni
Hepsini tek tek gözlerimle topladım da
Hiçbiri dindiremedi özlemimi
Ne tez gittin yıldızlar ülkesine
Kokunu çok özledim baba
Kapı gıcırtısından umutlu sesini,
öğüdünü
yüreğini
sabrını, merhametini
Birde
birde canımdan can alan öksürüğünü…

Oğlun
Erdal Karadağ
15 Haziran 2014