​Gönül heybemde saklı en temiz duygularla,
Yürüyoruz seninle biter bitmez yollarla.
Sırtımı yasladığım o en sağlam duvarla;
İyi ki varsın can dostum, iyi ki seni tanımışım,

Gerçek dostluğu sende gördüm ben.
​Dünya malı dünyada, kalır hepsi geride,
Mertlik az bulunur oldu, kalmadı kimsede.
Şu fani ömrümdeki en güzel tecelli de;

İyi ki varsın can dostum, iyi ki seni tanımışım,
Gerçek dostluğu sende gördüm ben.
​Sözün özü, özün sözü, bir ömür bükülmez,
Senin gibi bir dosta paha biçilemez.

Yürekteki yerin derin, asla silinemez;
İyi ki varsın can dostum, iyi ki seni tanımışım,
Gerçek dostluğu sende gördüm ben.
​Düştüğümde elimden tutan ilk el sen oldun,

Karanlıkta yolumu açan o fer sen oldun.
Gönlümün sarayında en baş köşe sen oldun;
İyi ki varsın can dostum, iyi ki seni tanımışım,
Gerçek dostluğu sende gördüm ben.

​Vefa denen o duygu sende buldu canını,
Paylaştık seninle biz hayatın her anını.
Feda etsen değişmem bir tek damla kanını;
İyi ki varsın can dostum, iyi ki seni tanımışım,

Gerçek dostluğu sende gördüm ben.
​Zaman geçer, yaş geçer, değişmez bu hakikat,
Dost dediğin seninle bulurmuş ancak hayat.
Söylüyorum her yerde, hem açık hem de kat kat;

İyi ki varsın can dostum, iyi ki seni tanımışım,
Gerçek dostluğu sende gördüm ben.