0
Yorum
1
Beğeni
0,0
Puan
67
Okunma
Seni azad ediyorum.
Bildirimlerini sessize alıyorum.
Sohbeti sabitlemiyorum artık.
Eskiden bir mesajın gecikse
telefon elimde büyürdü.
Şimdi geç geliyorsun,
ben de geç fark ediyorum zaten.
Biz biraz
“yazarım” deyip yazmayanlardandık.
“Konuşalım” deyip
konuşmayı erteleyen.
Arada bir story’ne bakıyorum.
Gülüyorum mu, bilmiyorum.
Alışkanlık işte.
Seni azad ediyorum.
Ne büyük bir dram,
ne de film sahnesi.
Sadece sohbeti arşivlemek gibi.
İçimde hâlâ bir yerdesin,
ama ana ekranda değilsin artık.
Bir gün denk gelirsek
“nasılsın” deriz belki.
Uzatmadan.
Gerçekten merak etmeden de olabilir.
Seni azad ediyorum.
Çünkü bazı bağlar
“ayrılık” diye kopmaz,
“ilgi azalması” diye çözülür.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
