Abdurrahim Karakoç’a saygı ve rahmetle....
Hâkim Beğ adlı şiirinden esinle....okuduğunuz için teşekkür ediyor, saygılarımı sunuyorum.

Bir dul maaşım, başımda damım var,
Dediler "Vergiden muaf ol" beğim.
Vardım belediyeye, geçimim dar,
Yalanım yok aha kâğıt al beğim.

Kırk yıl evvel babam göçtü de gitti,
Beş kardeş tarlayı böldük de bitti,
Ben sattım verilen, bana da yetti,
Cahil biriyim ne bilem yol beğim.

Geçen baktılar, üstümde hisse var,
İğdiliş’ten tut da Kırık’a kadar
Gidip görmem bilen kimde, ne eder?
Benim bu derdime çare bul beğim.

Beş hisse var idi, on dokuz olmuş,
Ölen ölmüş, yeri torunla dolmuş.
Oğlan gitmiş hısmın kapısın çalmış.
Suratlar beş karış sanki el beğim.

Kardeş begim vardık "Bir imza" diye,
Bakmazlar yüzüme, bilmem ki niye,
Kimi ceza bekler, kimi hediye,
Hısım hasım oldu gel de gül beğim.

Hökümette zengin, gerçekte yoksul,
Bu nasıl hesaptır, demez mi bir kul?
Boynum kıldan ince, dersen vercen bul,
Gocunmam hakketten işte pul beğim.

Mesut der: beğim, dinle bu fâkiri
Yedi bu dert alıp götürdü feri.
Gayri hükmü ver de, görsek o fecri,
Adalet dediğin, hakkı kıl beğim.

Kes parmağı!

Mesut Tütüncüler _______