Ne bir an,
daha uzun zaman aldı aslında hayat
ne de bir an daha kısaldı,
herşey
tam olması gerektiği kadardı.
Ne bir gram daha hafif kaldı insana
omzundaki ağırlık
ne de bir gram daha ağırlaştı,
tam taşıyacağı kadardı
aslında hayat.
Tam anlayacağı,
tam bileceği,
görebileceği kadardı.
Tam,
sanki üzerine çekip örtü gibi,
içine sığınacağı kadardı
aslında zaman.
Neydi peki pek çok zaman,
neydi aslında insanı yoran...
Yüksel Yıldıran

Paylaş:

14 Beğeni

+6 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (6)

5.0

100% (6)

Aslında... Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Aslında... şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Aslında... şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Mavi Masal72, @mavimasal72

11.4.2026 17:29:20

5 puan verdi

Final ters köşe yaptı beni? Dengede ,kararında giderken birden düşündürücü bir soruyla bitiş ..Harikaydı.Tebrik ederim :)

∼Şaire, @bir_saire

11.4.2026 11:37:47

5 puan verdi

Günümün şiiri...✍
Kalbinize ve kaleminize sağlık.💐

Dilek Duru Günay, @dilekdurugunay

11.4.2026 11:10:18

Kutluyorum güzel şiirinizi…

ASIKLUZUMSUZ, @asikluzumsuz

11.4.2026 10:57:01

5 puan verdi

Merhaba değerli şair, değerli kalem
Güzeldi şiir yaşama dair
Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık, yazan kalemini, yazdıran yğreğini ve de bu güzel eserini
Nice güzel şiirlerde buluşmak dileğiyle
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın

erbensalim, @erbensalim

11.4.2026 10:56:50

5 puan verdi

Kaderin Kusursuz Ölçüsü: Aslında
"Yüksel Yıldıran bu dizelerde; hayatın rastgelelikten uzak, milimetrik bir hesap ve denge üzerine kurulu olduğunu muazzam bir dinginlikle anlatmış. 'Tam taşıyacağı kadardı aslında hayat' mısrası, insanın omuzlarındaki yükün aslında kendi gücüyle ne kadar orantılı olduğuna dair kadim bir gerçeği fısıldıyor. Şair, zamanı bir 'örtü' gibi betimleyerek, hayatın insanın üzerine ne eksik ne fazla, tam kararında biçilmiş bir elbise olduğunu vurguluyor. Şiirin sonunda sorulan 'Neydi peki insanı yoran?' sorusu ise, okuyucuyu dış dünyadaki yüklerden alıp, kendi içindeki bitmek bilmez hırslara ve algılarına yönelten felsefi bir finale kapı aralıyor. Sade, vakur ve ruhu teskin eden bilgece bir kalem. Yüreğinize sağlık."