Küçük Bir Devrim: Karınca
"Bu şiir; modern dünyanın devasa dertleri, gürültülü yasları ve büyük gösterileri arasında, 'görülmeyeni' merkeze alan sessiz bir devrimdir. Şair, bir karıncanın gidişini sadece biyolojik bir son olarak değil; selasıyla, cenaze namazıyla ve o samimi 'taziye çadırındaki karton bardak çayıyla' tam bir insanî törene dönüştürüyor. 'İyi bilirdik' şahitliğiyle bir karıncanın yaşam hakkını ve onurunu en yüksek mertebeden selamlıyor. Aslında Yıldıran, bu küçük canın gidişi üzerinden bize kendi 'insanlığımızı' sorgulatıyor: Gözümüzden kaçan, ayağımızın altında ezilen o minicik canlar için bir an durup 'duyduk mu?' diye sorabilmek, merhametin en saf halidir. Şiirin sadeliği içinde saklı olan o 'halince' vedalaşma duygusu, kalbi yormadan ama ruhu sarsarak yerini buluyor. Çok zarif, çok insani ve çok naif bir kalem. Yüreğinize sağlık.

Kutluyorum anlamlı şiirinizi…

Kaleminiz kavi duygunuz daim olsun

Güzel diziler kutlarım emeği kaleminiz daim olsun selamlar sevgiler saygılar gönderiyorum

Kaleminize yüreğinize sağlık tebrik ediyorum.

“Karınca” şiiriniz, küçücük bir varlığın ölümü üzerinden aslında insan hayatının sıradanlaşmasını ve unutuluşunu çok çarpıcı bir ironiyle dile getiriyor. “Dün ikindi vaktinde bir karınca defnedildi duydun mu?” dizesi, metnin özünü yani görünmez bir hayatın sessizce sona erişini ve kimsenin fark etmediği bir yok oluşu özetliyor.

Kaleminize sağlık; kısa ama derin bir şiir, hem varoluşun geçiciliğini hem de ölümün sıradanlaşmasını etkileyici bir sadelikle yansıtmışsınız.

biz duymadık


belki çok azımız

O duydu biliyor

aldı yanına

gecenin karanlığında yürürken de o karınca, ayak sesini duyduğu gibi


duymazdan gelenler ise zaten cehennemlik


ve buna gülecektir insanlar


altı üstü bir karınca derler


altı üstü bir mazlum göçtü derler


diyene bakma dedirtene itikat et

karınca

o minik bedeni ve telaşlı yüreği



selam olsun dost kaleme