2
Yorum
9
Beğeni
5,0
Puan
182
Okunma
"İnsan yorulunca toprağa değil, gökyüzüne bakarmış; çünkü sığamadığı her yerin genişliği oradaymış. Bu şiir; geçmişin tozlu raflarını ardında bırakıp, heybesine sadece yıldızları ve yarım kalmış hayallerini sığdıran bir yolcunun hikayesidir. Gittiği her yere kendi gökyüzünü taşıyanların, sessizce ama umutla yeniden başlamasının öyküsüdür bu."
Eski bir şarkı çalıyor uzaklarda,
Tozlu raflardan sızan bir gün ışığı gibi.
Yorgun adımlarla geçtiğim yolların,
Hâlâ avuçlarımda sıcaklığı saklı.
Kuşlar konuyor bazen kırık dallarıma,
Belli ki baharın haberi benden önce gelmiş.
Bir yanım gurbet, bir yanım bitmeyen özlem,
Zaman dediğin, aslında bir bekleyişmiş.
Gözlerimi kapatsam, kapılar açılsa sessizce,
İçimde biriken o dilsiz kelimeler...
Gökyüzünü doldurdum bugün heybeme,
Yıldızlara dökülsün, yarım kalan cümleler.
01.10.2025
Bir yarım memlekette, bir yarım bu kıyıda.
Vesselam...
5.0
100% (4)
Şiirin sahibi
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz