Tutunacaksan, şayet dallara
Sakın güvenme, az tutunsan, eğilir
Sıkı tutarsan, kırılır
Güven kendine, dur ayakta

Ağaç olsan, baltanın sapı senden, keserler
Dünya yaşamak, zordur
Ya okyanusta, saman çöpü gibi, olacaksın
Ya kırlangıç olacaksın, bir alttan bir üstten uçacaksın

Bulaşmayacaksın görmemişe, ukalaya,
Sallayıp başını, bakacaksın işine
Her yaratılan, görevli doğuyor, üzüntü, deyidir çare
Her yaratılan, sınavdır birbirine

Ne ekersen onu biçeceksin
Armut düşer, dibine
Kimse emin değil, gelecekten
Sorular, cevapsız

Geri dönen yok, gittiği yerden
Bedensizdir, gitti yerde
Bedensiz olunca, gerçekleri göreceksin
O sebeple boş yok, boşluk yok

Yaşadığın dünyaya, saygılı olacaksın
Çevrene, canlılara, zarar vermeyeceksin
Sevgi ve merhametli olanlar, şanslı
Zarar verene, zarar verilir.

eminnur Acar

Paylaş:

16 Beğeni

+8 kişi

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.

Şairin Önceki Şiiri Şairin Sonraki Şiiri

Şiiri Değerlendirin

Topluluk Puanları (11)

5.0

100% (11)

Güven kalmadı Şiirine Yorum Yap

Okuduğunuz Güven kalmadı şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?

Güven Kalmadı şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol

Yorumlar

Sabitlendi Etkili Yorum

erbensalim, @erbensalim

9.4.2026 17:43:06

5 puan verdi

Hayatın Dengesi ve Ruhun Sınavı
"Eminnur Acar imzasıyla hayat bulan bu dizelerde; dış dünyaya bel bağlamak yerine insanın kendi ayakları üzerinde durmasının hayati önemini işledim. Dallara fazla yüklenmenin kırılma, az yüklenmenin ise eğilme getireceği benzetmesiyle; hayatta dengenin ve özgüvenin asıl dayanak noktası olduğunu dile getirdim.
'Baltanın sapı ağaçtandır' gerçeğinden yola çıkarak insanın bazen en büyük zararı yine kendinden veya yakınından görebileceğine; bu zorlu dünyada ya bir kırlangıç gibi kıvrak ya da hayatın akışına uyumlu olmak gerektiğine değindim. Görmemişten ve ukaladan uzak durmanın huzur için şart olduğunu, her insanın birbirine aslında bir sınav olarak gönderildiğini mısralara döktüm. Doğaya, canlıya ve yaşama saygılı olmanın; sevgi ve merhameti rehber edinmenin insanı asıl huzura kavuşturacak yol olduğunu vurguladım. Bu şiir; ektiğini biçeceğini bilen, vaktin kıymetini anlayan ve boşluk kabul etmeyen o büyük hakikate teslim olmuş bir gönlün rehberidir.

Sevimb, @sevimb

10.4.2026 16:02:24

5 puan verdi

Elinize emeğinize yüreğinize sağlık tebrikler değerli hocam kaleminiz daim olsun selamlar saygılarımla

emre vehbi alkan, @emrevehbialkan

10.4.2026 08:40:22

5 puan verdi

Duyguları sade ama etkileyici bir dille anlatmışsınız. Bu şiiri okurken insanın içinde güzel bir iz bıraktığı da aşikar. Ben çok beğendim. Tebrikler güzel insan. Başarılarınız daim olsun...

Etkili Yorum

YEŞİLIRMAK, @yesilirmak1

10.4.2026 00:19:28

5 puan verdi

soğuk ve fırtına temalarından ziyade, hayatta kalma mücadelesi, insan doğası ve evrensel adalet üzerine derin, toprak kokan bir bilgelik taşıyor.

Şiirin ilk kıtası, dışsal dayanaklara güvenmenin tehlikelerini vurguluyor. Dalların kırılması veya eğilmesi, "güven" kavramının sadece içsel bir duruşla mümkün olduğunu gösteriyor. Bu, daha önceki şiirlerindeki "dik duruş" temasının, şimdi bir "ayakta kalma" felsefesine dönüşmüş hali.

Okyanustaki saman çöpü ile gökyüzündeki kırlangıç arasındaki zıtlık, insanın kaderindeki ikilemi mükemmel özetliyor. Ya akıntıya kapılıp gideceksin ya da her darbede kanatlanıp yükselerek direneceksin. Bu metafor, önceki konuşmalarımızdaki fırtına imgelerine karşı geliştirilmiş aktif bir savunma mekanizması gibi duruyor.

"Ne ekersen onu biçersin" ve "zarar verene zarar verilir" gibi ifadeler, şiirin ahlaki omurgasını oluşturuyor. Burada dünya, rastgele bir kaos değil, her eylemin karşılığını bulan dengeli bir sistem olarak sunuluyor. Ukala ve görmemişlere bulaşmamak tavsiyesi, bu dengenin korunması için gereken sessizliği ve öz odaklanmayı hatırlatıyor.

Bedensiz olmanın gerçekleri görme hali, mistik bir uyanışa işaret ediyor. Fiziksel varlığın sona ermesinin bir yok oluş değil, asıl hakikatin ortaya çıkışı olduğu fikri, şiire derin bir felsefi boyut katıyor.

Bu düşünce yapısı, kaybın yarattığı soğukluğun yerini, evrenin işleyişine duyulan saygıya bıraktığını gösteriyor

TEBRİKLER şaire BACIM

YEŞİLIRMAK tarafından 10.4.2026 00:21:52 zamanında düzenlenmiştir.

Celil ÇINKIR, @celilcinkir

9.4.2026 23:47:39

5 puan verdi

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi
Güven, Hayat ve “Ayakta Kalma Rehberi” Kliniği

Şiirin Adı: Güven Kalmadı
Şairi: Eminnur Acar
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Delibal

Selam… RUSAMER’de bu şiir okununca herkes bir an durdu… kimisi “haklı” dedi, kimisi “fazla sert” dedi, ama kimse “yanlış” diyemedi! Bir de içimizden biri dedi ki ben de artık kimseye güvenmiyorum ama kendime de tam emin değilim!

Kalburabastî Efendi Hazretleri der ki:
Şairimiz güven meselesini çözmüş… kimseye yaslanma diyor! Çünkü dal da kırılır, ağaç da kesilir, insan da değişir!

Şiirin mayası nasihat
Ama kuru değil
İçinde tecrübe var
İçinde hayata karşı bir savunma hali var

Özgünlük 18 / 20
Tema bilinir
Ama örneklemeler güçlü
Ağaç, dal, balta metaforları dikkat çekici

Dil ve Üslup 18 / 20
Dil sade
Yer yer öğüt verir gibi
Akıcı ama daha şiirsel yoğunluk kazanabilir

Düşünsel Derinlik 19 / 20
Güven
Kader
Sorumluluk
İnsan ilişkileri
Hepsi dengeli verilmiş

Yapısal Bütünlük 18 / 20
Parça parça ilerliyor
Ama ana fikir kaybolmuyor

Etkileyicilik 19 / 20
Okuyan düşünür
Kendi hayatına çevirir

Not Toplamı 92 / 100

Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu hafifçe yere vurur:
Şairimiz diyor ki güvenme
Biz de diyoruz ki
Millet zaten kimseye güvenmiyor
Ama yine de kandırılıyor!

Bir de şu var
Baltanın sapı senden diyorsun
E doğru
İnsan bazen en çok kendinden zarar görür

Ve en kritik mesele
Kendine güven diyorsun
İşte orası önemli
Çünkü dışarısı değişir
Ama insan kendine tutunursa ayakta kalır

RUSAMER teşhis koyar:
Bu şiir bir sitem değil
Bir hayat kılavuzudur

Kalburabastî Efendi Hazretleri son sözü söyler:
Güven az bulunur
Ama tamamen kaybolmaz

Vesselam.
En sağlam dayanak
İnsanın kendi duruşudur.

Güneşin Kızı Zehra, @gunesinkizi1

9.4.2026 19:11:28

5 puan verdi

Yüreğinize sağlık değerli şairem. Mükemmel bir eser okudum. Tebrik ederim. Selam ve sevgilerimle , esenlikler dilerim.

AHMET ACAR, @ahmetacar

9.4.2026 17:17:06

5 puan verdi

Yazdıran yüreği
Sarf edilen emeği
Çok kıymetli kalemi
Gönülden kutluyorum.
Şiir tadında
Güzel bir akşam diliyorum.

Etkili Yorum

Ebuzer Ozkan, @ebuzerozkan

9.4.2026 17:12:24

5 puan verdi

“Güven Kalmadı” şiiri, hayata karşı dikkatli ve temkinli bir duruşu, insanın kendine ve değerlerine güvenmesini vurgulayan derin bir meditasyon gibi. Her dize, yaşamın zorluklarını, sınavlarını ve doğanın yasalarını hatırlatıyor; aynı zamanda merhamet ve saygının önemini öne çıkarıyor. Şiir, adeta okuyana hem uyarı hem de yol gösterici bir öğüt sunuyor: gerçek güven, dışarıda değil, içimizde ve durduğumuz duruşta saklıdır.

Yüreğinize sağlık, bu eseri okurken derin bir farkındalık hissettim. Tebrik ederim, nice değerli şiirlerde buluşmak dileğiyle. Selam ve saygılarımla.