FATMA TEYZE
​Sekiz yaşındayken, komşuydu bize
Dar yollar mekândı, her birimize
Bol gönlü tuz olur, aşımıza meze
Yosun kokulu o, eski evlerde.

​Kapılar açıktı, her gelen cana
Sözler mert olurdu, gelmezdi yalan
Komşu akrabadan, yakındı inan
Damları her yağmur, akan evlerde.

​Üç güzel kızıyla, kardeş gibiydik
Televizyon yoktu, akşam beklerdik
Siyah beyaz düşle, göğe eklerdik
Çıkmaz sokağına, bakan evlerde.

​Sofraya ne gelse, şükürle yerdik
Şehriye çorbası, sıcak çay derdik
Aza kanaatle, bu güne erdik
Göklerin şimşeği, çakan evlerde.

​Bize yanlış yapan, duvara çarpar
Mahalle kralı, hep hakkı tutar
Ramazan gelince, pideler artar
Bahçesi güneşe, bakan evlerde.

​Sokaklar dolardı, kışın kar ile
Çalı süpürgesi, benzerdi güle
Banyosu mutfağı, dertti gönüle
Buzu saçaklardan, sarkan evlerde.

​Mevlit Amca naif, beladan kaçar
Bağ bahçe işinde, terini saçar
Yoksula kol kanat, sevgiyle açar
Kibiri başlara, kakan evlerde.

​Hazan vakti geldi, bir acı sızdı
Siyah saçlı Döne, akranım kızdı
Veda edişiyle, herkesi üzdü
Perdesi kumaştan, takan evlerde.

​Gerçek taklit yapar, oğlak sağ kolu
Kedi köpek sesi, neşeyle dolu
Anne örer saçın, sevgiydi yolu
Bir anda bozulan, o şen evlerde.

​Akasya baharda, beyaz açardı
Çimler yeşil olur, koku saçardı
Sincaplar gizlenir, gözden kaçardı
Ömür bir kavgaydı, yakan evlerde.