​Beni bu dünyaya neden getirdin anne?
Dertlerle hep baş başa kalayım diye mi?
Kaderin yükü omuzlarımı çökertirken,
Bitmeyen sancıları çekeyim diye mi?

​Güneş herkes için doğar da bir bana batar,
Gülmek bana yasak, sevinçler benden kaçar.
Yüreğimde dinmeyen fırtınalar koparken,
Gözyaşım sel olup aksın gitsin diye mi?

​Yüzüm bir gün gülmedi, hep yarım kaldı her şey,
Sırtımda koca bir dünya, ruhumda bin dert ey!
Dikenli yollarda çıplak ayakla yürürken,
Ayaklarım kan içinde kalsın diye mi?

​Her kapı yüzüme kapandı, her ışık söndü,
Hayat dediğin çark, hep tersine döndü.
Umutlarım daha yeşermeden sararıp solarken,
Gençliğim heba olup gitsin diye mi?

​Söyle anne, bu feryadım ulaşmaz mı sana?
Yüreğimdeki bu sızı dar geliyor cana.
Mutluluğu bir masal gibi uzaktan izlerken,
Hasretle kavrulup yanayım diye mi?