0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
48
Okunma
Ben bunları hak etmedim.
Hep ikinci planda tutuldum.
Kimsenin birinci değer verdiği olamadım.
Herkes menfaat veya az duyulmuş olsa ona yöneliyor.
Sen de yine boşuna bekliyorsun; Onlarınki ’oku’ demeden okunuyor,
Sen istesen de okunmuyor.
Verilen değer göz önünde görülüyor.
Kimseye ödün vermem artık;
Verdikçe astarını istediler.
İstediğim tırnak ucu kadar değerdi; Kimse onu bana vermedi, vermeyecek de.
Yazar yazar dururum; ne okuyan var ne dinleyen.
Kendi yağında kavrulan biriyim."
Gönül heybem doldu, taştı kederden,
Yine payımıza hep hüsran düştü.
Vefa bekler iken esen yellerden,
Dost bildiklerimiz el olup geçti.
Kâğıt kalem derttaş, gerisi yalan,
Kimse bilmez içte ne kopar tufan.
Bir tırnak ucuymuş bende hak kalan,
Yazsam da sessizlik, söz bitti artık.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
