Senin ismini dağların zirvesine haykırdım;
İçten ve sessizce, kimsesizce...
Benim sevgim dehşet olur,
Benim sevgim zulüm olur,

Benim sevgim ölüm olur;
Ama seni ömür boyu sevmeye de yeter.
​Hayatta en yorgun hissettiğin an;
En çok konuşmak istediğinde,

Artık susmak gerektiğini öğrendiğin anda oluyor.
​Kalbimin kapısını kapadım,
"Kalbime girmek yasaktır," dedim.
Bir baktım kalbimin ortasında...

"Yazıyı görmedin mi?" dedim;
"Ben okuma yazma bilmem," dedi, ama kalbime girmiş.
​"Sevmek bedenle alakalı değil, gönülle alakalıdır," dedim.
Şimdi kalbimde bir sen varsın;

Ben senin bedenini görmüyorum,
Ben senin kalp atışınım, damarlarında dolaşan kanınım artık.
​Artık kalbimde bir onun sevgisi var,
Bir de kıymet verdiğim dostların sevgisi var.

​Şimdi nasıl anlatayım bilmem ki seni?
Şu garip gönlümde kanatsız kuşsun.
Sen hiç düşünmez misin seni seveni?
Güzelsin, incesin, tatlısın, hoşsun.

​Bu garip gönlüm ömür boyu peşinde koşsun,
Ömür boyu aynı yastığa baş koysun.
Senden başkası girmesin yüreğime,
Senden başkası bakmasın bana, senin baktığın gibi.

​Ben seni seviyorum;
Dağlar, sular, gökyüzü şahit.
Aldığım nefes şahit; ben bir tek seni seviyorum.
Benim tek umudum sensin.