​
​"Ben güçlünün yanındayım," diyor açıklaması;
Yazıyorum, siliyorum...
Tekrar yazıyorum, Silivri aklıma geliyor,
Tekrar siliyorum; boşuna.

​Korkum; dilim sivri, söyleyeceklerim ağır.
Bu dünyada her şey savaş:
Doğru söylersen hapis,
Yalaka olursan köpek...

​Şimdi düşüncelerimi söylesem,
Yerim müebbet hapis cezası.
Söylemezsen zalime çanak tutarsın;
Bir söz var ya...

​Aşağı tükürsem sakal, yukarı tükürsem bıyık...
Ne yazsam faydasız;
Savaşlar masumları yiyecek,
Biz de uzaktan izleyeceğiz.

​Bakıyorum aynaya; yüzümde bin yıllık yara,
Dünya dedikleri ak değil, zifiri kara.
Güçlü olan haklıysa, kanunlar kime yazar?
Mazlumun feryadı, sadece göğe sızar.

​"Sus," diyorlar, "Görmezden gel, hayatına bak."
Oysa her sustuğum gerçek, içimde birer bıçak.
Eli kolu bağlı izlemek, ölümden betermiş;
İnsanı öldüren mermi değil, şu bitmez kederiymiş.

​Masumlar toprağa, zalimler ise tahta;
Adalet dediğin kalmış bir başka bahara.
Şimdi siliyorum yine yazdığım son satırı,
Çünkü bu devrin yok dürüstlüğe hatırı.

​Savaşlar doymazmış kana, bizse uzaktan bakarız,
Kendi içimizdeki ateşi yine kendimiz yakarız.
"Faydasız," desek de kalem yazmaktan yorulmaz;
Haksızlığa eğilen baştan, bir daha hayır gelmez.