Bir gün habersizce gideceğim,
Ruhunuz duymayacak gittiğimi.
En derinlere, dönülmeyen yollara gideceğim.
İki damla gözyaşi ile gideceğim.

Bir gün kıymetimi bileceksiniz.
O zaman ben olmayacam, yıkılacaksınız.
Arasanızda beni bulamayacaksınız,
Yüreklerinizden çıkıcam, çok arıyacaksınız.

Kıymet bilinmesi için, ölmekmi lazım.
Yaşarken kıymet verilse, ne kayderler.
Bir tatlı söz, bir gülümseme lazım.
Kıymet bilmez kimse sağ iken.

Şiirler yetim öksüz kalacak,
Hangi şair bu derde, derman olacak.
Günlerin her gün heba olacak,
Satırlar boş anlamsız olacak.

Boşuna anlamaya çalışacaklar.
Bunca derde, kedere üzülecekler.
Geri dönüşü yok bu gidişin,
Ah etsende, vah etsende boşuna artık.

Sevgi emek ister,
Aşk fedakârlık ister,
Bu can derman ister
Musalla taşı oldu son veda.

Helallik alındı son kere, herkes helal etti.
Ama musallada yatan benden, helallik alamadılar.
Dört kollu son model arabam,
Giderim son kez ebedi evime.

Melekler bekler sorguya,
Üstümü örterler toprak ile,
Son kez feryatlar yükselir arşa.
Son durağa gelindi artık,
Haydi abbas vakit tamam..