Çok savaştım hayat yolunda,
Görmedi hiç kimse beni.
Görsede anlamak istemedi.
Yıkıldı güvenim hâyat duvarında.

Çok mücadele ettim bu yolda.
En dibide gördüm, en yukarıyıda.
Dostlar tanıdım ikisinde de,
İki yüzlü gördüm çoğunluğundada.

Kimi yarı yolda bıraktı beni,
Kimi elini uzattı, kaldırdı yerden beni.
Hayat sillesini vurdu yüzüme,
İzi kaldı yüzümde, yüreğimde.

Pes ettim artık şavaşmaktan,
Yoruldum artık, dert anlatmaktan.
Anlamalarını beklemeden pes ettim.
Geceden, gündüzden, yaşamaktan pes ettim.

Desemde benim elimi tutanlara,
Haksızlık etmiş olurdum.
O yüzden eskisindende daha güçlü,
Ayağa kalkma vakti geldi çattı.

Düşmeden bilemezdim bunları,
Acı gerçekleri göremezdim.
Dostu düşmanı tanıyamazdım,
Sağlığı masumluğu, terazide tartamazdım.

Şimdi dile gelir oldu, aşk ile sevda.
Hayat öğretti, acısıyla tatlısıyla mücadeleyi.
Bilmezdim sınavımın ağır olacağını.
Öğrendim tecrübe ettim herşeyi.

Aldanma dünya malına,
Yel alır kalırsın yarına.
Düşme tanırsın dostunu.
Sessiz çığlık noktalasın burada...