Kafam fena atık bugün

-Aman boşver, ne takıyorsun.
-Bizler beğeniyoruz ya, yetmiyor mu?

Yetiyor ama, mesela bir roman yazdın,
Beş kişi okusamı mutlu olursun?
Yoksa beş bin kişi okusamı?

-Aman takma bu şeyleri sen de,
-Dert mi arıyorsun kendine,

Derde gerek yok,
Benim derdimin çeyreği olsa,
Kimse kalmaz bu hayatta.

-Doğru diyorsun!

Benim hayat hikayem,
Ne roman nede hikaye,
Benim hayat hikayem,
Dünyada cehennem,
Ahirette cenneti alem.

Yaşanmayan çocukluk,
Görülmeyen gözyaşı.
Geceye sessizlik,
Dünyada cehennemdi çocukluk.

Kalem ağladı, kağıt küstü.
Bu derde çare yoktu,
Hu Allâh dedim hu,
Varım yoğum, kurban dedim hu.

Bu garibi görmedi kimse,
Anlamadı anlaşılmadı,
Hu Allâh hu,
Derdi veren sen, alan sen hu Allâh hu......

Eğildikçe arşa yükseleceğimiz,
Tek mekan Allah’tır, hu Allâh hu,
Önünde eğileceğimiz, tek mekan
Allah’ın secdesi dir.........