Hızla büyüyorum…

Zamanın omuzlarıma bıraktığı
ince, görünmez bir ağırlıkla.

İlk sevinçler…

Hiçbiri küçük değil aslında;
avuçlarımda patlayan baloncuklar bile.

İlk aşk…

Bir kapıyı aralar gibi değil,
bir duvarı yıkar gibi.
Kalbim ilk kez
bu kadar gürültülü.

Beklenti…

İnsanın kendine kurduğu en eski tuzak.
Sessizce öğreniyorum;
insan en çok
kendi kurduğu dünyalarda kırılıyor.

İlk bezginlik…

Hayatın yükü değil bu,
hayatın anlamsızlığı.

Sabahlar hiçbir şey vaat etmiyor artık,
geceler hiçbir şeyi saklamıyor.

İlk yalnızlık…

Bir odada tek başına olmak değil,
kendi sesine yankı bulamamak.

Yaşamı sorgulama çabaları…

Geceleri uzun yapan şey bu:
bir sorunun
bir ömürden daha derin olması.

İlk şiirler…

Kendimi sakladığım yerler
ya da kendimi ele verdiğim.
Her dize canımdan koparılmış bir parça

Ama hep kitaplar…

Ellerimde, gözlerimde, içimde.
Bir sığınak değil,
bir ifşa.
Her sayfa biraz daha açıyor içimi.

En içte ne var…

Henüz kimse görmedi.
Ben bile.