- bir

Dünyayı keskin köşeli gördüm
Sırrını sorduğumda yuvarlanıp;
Sınırlı yolları her yere dağıttı
Üç yudumluk suları
Güç umutlu zamanı

Dakik hayatın akitlik telaşı
O sersemlikte, suç uyuması
Göç hülyalı atını söken yuları
Dünyayı gördüm kenarları yok

Düşünüyorum düşmekten
Ve üşüyorum şiire üşüşmekten
Yuvarlanıp kafam içinde bi alemden
Sırrı süreyya olup bin bir uçmaktan
Yayları dünya tahtına sözle saplıyorum


- iki

Gönül tahtında ne köşe kaldı ne bucak,
Kandil yandıkça karanlık yaprak yaprak.
Varlık dediğin bir nefestir,
Üflendikçe dökülür dünya denilen bu dar kafes.

Noktasız bir elif gibi dimdik durunca zaman,
Ne sınır kalır yollarda, ne gönülde bir güman.
Sırrın içinde sırlar, süreyyadan öte bir nur,
Yere düşen her kelam, gökyüzünde bulur huzur.

Kalem sustu, artık söz bizzat candır,
Bu yuvarlak alemde duran değil, dönen imandır.
Yayları gerdikçe hakikate, oklar kalbe saplanır,
İlahi bir esintiyle, bütün suçlar ruhlarda aklanır.