ADAM DEGİLSİN

Hırsın aklını esir aldı kovda gitsin barındırma cehalet
Çabala durdur içindeki kötü gidişi iman kalırsa şayet
Gökte yerde canlı cansız mahlukat insanlığa emanet
Adına hayvan denen evcil kalana kadar adam degilsin

Ömür ahret ağacı ezrail biranda estirir sebepsiz rüzğar
Şu ezdigin karınca kovduğun kedi seni uykunda boğar
Kibirli başla yer yüzüne sığmayan birgün tabuta sığar
Dağları zerzele titreme tutana kadar adam degilsin

Ölülerin baktığı yöne çok isterdim biran kafa yormanı
Tohum ekmeye çaban yok bozuktur tahlil ettir kanını
Kuşa mermi atanın eceli erken gelmez vermez canını
Kâinatın güneşi batıdan doğana kadar adam degilsin

İnsandan doğanın akıbeti karanlık kul hakından dolayı
Tilkinin aklıyla yola gidene nasip olurmu aslanın payı
Göklere ayna tut elinle yüzüne yansıtsanda yıldızı ayı
Aklındaki kambur düzgün olana kadar adam degilsin