Bir sarılalım mı…
Öyle aceleye gelmiş gibi değil,
Zamanın bile diz çöktüğü bir anda,
Kalbimizin sesine kulak vererek.
İçimde yıllardır susan o cümleler
Omzuna yaslanınca dile gelsin,
Ve gözlerim anlatsın anlatamadıklarımı.

Sen bilmezsin,
Adını her andığımda içimde kopan fırtınayı,
Geceleri uykumu bölen o sessiz özlemi,
Ve sana dokunamamanın ağır yükünü.
Hasretin ince bir sızı gibi işlediği bu bedende
Bir anlığına bile olsa
Dünya dursun, biz kalalım sadece.

Belki o an,
Kırılmış zaman parçaları birleşir,
Eksik kalan hikâyemiz
Tek bir nefeste tamamlanır.
Söz vermeden,
Ama her şeyi anlatacak kadar derin,
Ve ayrılığı unutturacak kadar gerçek.

Çünkü bazen bir sarılış,
Binlerce kelimenin yapamadığını yapar;
Sevdiğini anlatır,
Ve özlemi susturur.
Bir sarılalım mı…
Belki de son kez değil,
Ama ilk kez bu kadar içten.

kemalyıldırım