Dedim Elhamdülillah, kalbim titreyerek
Geceyi sardı sessizlik, yıldızlar seyrek
Her nefeste Allah var, her bakışta ışık
Gözlerim doldu, yüreğimde derin bir sır.

Rüzgârın uğultusunda, bir dua saklı
Toprağın kokusunda, rahmetin nakşı
Dağlar bile eğildi, sessizce bana
Dedim Elhamdülillah, işte huzur bana.

Acılar sardı dört bir yanımı
Keder bir gölge gibi peşimden geldi
Ama her düşüşümde, her gözyaşımda
Bir ses yankılandı: “Elhamdülillah, gel sevgiye.”

Güneş doğarken, kırmızı ufukta
Gözlerim kamaştı, kalbim dolup taştı
Ömrün her zerresi, her anı kutsal
Dedim Elhamdülillah, şükürle dolu kucakla.

Sevda geldi çiçek gibi içime
Hüzün geçti, bir nehir gibi akıp gitti
Her dost, her gülüş bir nimet bana
Dedim Elhamdülillah, şükürle büyüdü canım.

Ölüm, hayat, acı, sevinç… hepsi bir oyun
Ama kalpte Allah var, sonsuz bir duygu
Her düşen yaprak, her esen rüzgâr
Fısıldar bana: “Elhamdülillah, hep var.”

Ve işte gece çöktü sessizce
Ay baktı yavaşça, yıldızlar gülümseyerek
Ben dedim Elhamdülillah, ruhum uçarak
Huzurun ta kendisi, şükürle sarılmış kollarımda.