Işığı sönmeyen gönül hanemde
Geceye dem vuran İzmir gibisin
Körfeze süzülen hasretle hem de
Gönüle taht kuran İzmir gibisin

On sekizde martı kanat çırpmıştı
Karşıyaka’da kalp nasıl çarpmıştı
O çay bahçesinden kader sapmıştı
Sevdasını ören İzmir gibisin

Hani Bayraklı’nın dar sokağında
El ele göz göze aşk tuzağında
Tutkusu erimez yaz sıcağında
Gizemine karan İzmir gibisin

Vermiştik Alsancak Garı’nda sözü
Sorun şu Kordon’a anlatsın bizi
Vurunca kıyıya sevda denizi
Kalpte izi süren İzmir gibisin

Fuar hatıranı her sarışımda
Buruk hayaline yalvarışımda
Seviyorum diye haykırışımda
Zincirleri kıran İzmir gibisin

Teleferik’te son günü hatırla
Takmıştın saçıma sarı papatya
Aldığım nefeste kokusu hala
Meşkle ruhu saran İzmir gibisin

Yosun tutmuş rıhtım yıllara meydan
Okurken mektubun etmedim isyan
Seninle var oldum sensizlik ziyan
Sahilini gören İzmir gibisin

Kızıl örtüsüyle güneş batarken
Seyri Bostanlı’da hüzne katarken
Kanayan yüreğim senle atarken
Gökkubbeyi yaran İzmir gibisin

Olur da ansızın düşersem akla
Ne olursun beni kalbinde sakla
Her bahar bir başka her bahar aşkla
Maziden gül deren İzmir gibisin

Geçse kırk yıl daha sevdamdır yeri
Kalbimde mücevher gönlümün piri
Gülse’de Ege’nin aşıklar şehri
İnci gibi duran İzmir gibisin

24/03/2026
GÜLSE ŞİİRLERİ