Gecende sitemlerin sokakların hicranlı,
Bir baba gibi yorgun duruyorsun Elazığ,
Gökyüzün duman duman her tarafın buhranlı,
Saati hep maziye kuruyorsun Elazığ.

Başı karlı Harput’un bitmiyor hiç özlemi,
Muhabbeti Artuklu tarihidir elemi,
Tükenir mi sanırsın seni yazan kalemi,
İhtişamla yüreğe vuruyorsun Elazığ.

Söyle neyin anlatam Cipi mi Kesriği mi?
Harputtan öte yana eski Hüseyniği mi?
Ancak yaşayan bilir o güzel Morniğimi,
Gençliğimi maziden soruyorsun Elazığ.

Kavgalarım saklıdır her köşe bucağında,
Senelerce yoğruldum hep senin ocağında,
Ne ümitler yitirdim geçmişin kucağında,
Gönlümü ilhamınla sarıyorsun Elazığ.

Kefen gibi doladım seni garip canıma,
Karıştırdım ilmini yaza yaza kanıma,
Edebin yoldaş oldu şu şairlik yanıma,
İçimi deste deste deriyorsun Elazığ.

Anam babam gardaşım anılarım herşeyim,
Koyboldu umutlarım kalmadı hiçbir şeyim,
Bundan sonra ben ancak yağmalanmış neşeyim,
Tebessümü nerede arıyorsun Elazığ.

Ey doğunun kalesi insanı nur Elazığ,
Ey özlemi çok derin gönlü vakur Elazığ,
Sevdayı ilmek ilmek ruha dokur Elazığ,
Günahı ayaklara seriyorsun Elazığ,
İhtişamla yüreğe vuruyorsun Elazığ.

Cihan BERDİBEK
27/03/2026