1
Yorum
3
Beğeni
5,0
Puan
26
Okunma
Bu telâşe rüzgârları yelkenlerimi yırttı
Ucu yanık mektubun son dizesinde
Sonrası malumudur kırık kapının
Kırık perdenin, hicranî pencerenin
Mavilikler ardında bir mavi daha var mı?
Fırtınalari boğup çıktığım son limanın
O gıcırtılı bestesi
Miadini dolduran şu siren sesi
Dedim ya; bu telâşe rüzgârları
Hem yelkenlerimi yırttı hem denizleri kirletti
Güneşin sayesi gördüğüm son siluetti
Makul bir ayrılık yoktur
Sessiz bir veda...
Bağırarak içimiz, incinecegiz yada
Boğazımızi tırmalayacak döngüler
Bocalayan bir bakışla donacak mimiklerimiz
Son diyeceğiz arada
Son...
Sonra tekrarlanacak
Sesimiz değil de sessizliğimiz yankilanacak
Sanki; birazdan öteye gözüm kayacak
Sonra tekrarlanıp, unutulacak
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz